❤︎ I am, who I am ❤︎

Internationale vrouwendag. Vroeger had ik gezegd: “Hoera, we krijgen 1 dag en de andere 364 dagen moeten we vooral stil zijn en mooi wezen.” Het cynisme droop ervan af. Ik snapte al dat gedoe rond het vrouw zijn niet goed. “Man up”, dacht ik.

Daar zit het hem net. Ik dacht tot voor kort “man up” want vrouw zijn beschouwde ik als een zwakke kant van mezelf. Ik kon de kwaliteiten van mijn vrouwelijkheid niet zien. Ik kreeg ook al heel vroeg te horen dat ik eigenlijk een jongen was.

Het was een leerkracht die mijn mama de boodschap bracht: “We hebben 1 jongen meer in de klas en 1 meisje minder, Lies is eigenlijk een jongen”. Ik beschouwde het toen als een compliment.

Doorheen de jaren deed ik mijn best om een zo goed mogelijke ‘man’ te zijn. Ik kon meepraten over voetbal, ik dronk liever bier dan rosé, ik kon lachen met flauwe vrouwengrappen, ik deed me stoer voor en repte met geen woord over mijn gevoelens.

Het rare is dat ik toen dacht dat ik een geëmancipeerde vrouw was. Ik was onafhankelijk en bewees dat ook vrouwen hun mannetje konden staan in deze harde wereld. Begrijp me niet verkeerd, ik wijs niet met de vinger naar de mannen in mijn omgeving. Ik steek mijn hand in eigen boezem. Ik had de overtuiging dat ik moest voldoen aan de mannelijke standaarden om een vrijgevochten vrouw te zijn.

Vandaag vraag ik me af of het dat is waar emancipatie om draait? Ik die probeer te voldoen aan de ‘mannelijke’ standaarden en voorbij ga aan mijn vrouwelijke kwaliteiten? Voor mij is het antwoord neen.

Ik ben het afgelopen jaar op zoek gegaan naar de vrouwelijke kwaliteiten in mezelf. Het voelt voor mij juist aan om mij zacht en kwetsbaar op te stellen. Ik kies ervoor om mijn gevoelens uit te spreken. Ik hou van inspirerende quotes én katten. Yoga en meditatie zijn mijn favoriete manieren om mijn lichaam weer in balans te brengen. Ik knutsel graag en ik hou van zachte pastelkleuren. Ja, ook van roze. Een zachte trui, een knuffelduffel pyjama, geurkaarsen, mantra’s zingen… I just love it.

Zijn dit dan de vrouwelijke standaarden waaraan ik moet voldoen om een vrijgevochten vrouw te zijn? Ik weet het niet, ik weet alleen dat ik van deze dingen hou en dat ze mijn vrouwelijke kant in balans brengen.

Vandaag vier ik oprecht en met trots mijn vrouwelijkheid en dat heb ik te danken aan alle fantastische, prachtige en krachtige vrouwen die het afgelopen jaar op de één of andere manier mijn pad hebben gekruist. Deze dag is voor jullie én voor mezelf.

Fijne internationale vrouwendag, dames!

Wat vond je van mijn blogpost?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *